Paardenverhalen

♥ Het verhaal van Muis met een scala aan stopfwisselingsproblemen ♥

Hoe ben ik bij Anne van Eqinful terechtgekomen en waarom vroeg ik haar om advies?

Ik ben bij Anne terechtgekomen via een kennis die al advies had gehad van haar. Ik had al eens voedingsadvies gehad van een andere adviseur, maar bij Anne zag ik een diepgang die ik niet eerder had gezien. Dat was precies waar ik naar op zoek was.

Wie is Muis en wat maakt hem en onze band zo uniek?

Muis is een man van 12 jaar. Hij is opgegroeid in een natuurgebied in België met zijn familie, koniks, en is daar na 5 jaar samenleven met zijn familie door mensen, de beheerders van het natuurgebied, weggehaald. Hij is toen in de handel terechtgekomen en vervolgens aan iemand in Nederland verkocht.

Ik heb hem ontmoet in mijn werk als hoefverzorger en hoorde van zijn toenmalige eigenaresse dat zij op zoek was naar een andere plek voor hem. Ik ben er werk van gaan maken om hem vrij te kopen, en the rest is history.

Het kostte veel tijd om samen te ontdekken hoe we alle aannames over elkaar ter discussie konden stellen. Mijn aannames over paarden en zijn aannames over mensen. Verwachtingen die waren ontstaan vanuit een onderdrukkende cultuur, gebaseerd op speciesisme en gedragsgerichtheid. Een onderdrukkende cultuur voor zowel mensen als andere dieren, zoals paarden en honden.

Het bijzondere aan Muis is dat hij zich is blijven verzetten tegen die onderdrukking. Hij heeft altijd heel duidelijk gehad voor zichzelf dat hij eigenaar is van zichzelf. Zijn belevingswereld is zo groot, en hij heeft zo’n onwijs faciliterende rol in de sociale dynamiek.

Welke signalen zag ik bij Muis en wat speelde er in zijn verhaal?

Muis was zeer in zichzelf gekeerd toen ik hem leerde kennen. Depressief door alle miscommunicatie, onbegrip en het systeem waarin hij terecht was gekomen. Hij had een gigantisch besef dat zijn lijf van hem was, en dat dit nu van hem werd afgenomen via training en het willen gebruiken van zijn lijf om hem te berijden.

Hij heeft overgewicht ontwikkeld, en daarna KPU en insulinedysregulatie. Hij had ernstige jeuk en uiteindelijk ook luchtwegproblemen.

Samen met Anne zijn we aan de slag gegaan. We hebben alles onder de loep genomen. Van alle kanten hoorde ik dat ik moest zorgen dat hij meer zou gaan bewegen, maar Anne was de eerste die zei dat dat niet de oorzaak was. Het was een complexe samenkomst van omstandigheden.

Hoe pasten mijn visie en Anne haar aanpak eigenlijk precies bij elkaar?

Ik was zeer bewust bezig met Muis faciliteren om zichzelf meer te kunnen bevrijden van de onderdrukkende periode die hij had meegemaakt en die hem zo had getekend. Ik wilde mogelijk maken dat hij weer echt eigenaarschap over zichzelf kon ervaren.

Via studies naar de socio cognitieve benadering bij Jose en Francesco De Giorgio van Sparta, Learning Animals, leerde ik meer over antispesiesisme en gelijkwaardig samenleven. De bevrijding van de geïnternaliseerde onderdrukking voor hem en mezelf faciliteren viel mooi samen met Anne haar benadering van het ondersteunen van zijn lijf.

Hoe gaat het nu met Muis en hoe kijk ik naar de toekomst?

Muis zit lekker in zijn vel en is al flink afgevallen. Hij heeft steeds minder jeuk en heeft geen luchtweg signalen meer. We gaan door met de ondersteuning en letten goed op wat voor hooi hij krijgt. De basis is nu passend, en hij geeft zelf heel helder aan wat hij nodig heeft.

Wat wil ik andere paardeneigenaren meegeven die dit herkennen?

Wat niet, nooit, vergeten mag worden, is dat de paardensportwereld er niet voor de paarden is. De cultuur, normen en gewoontes die daarbinnen zijn ontstaan zijn er om gebruik te optimaliseren, niet om welzijn van een individueel paard te waarborgen.

Blijf kritisch, stel je eigen overtuigingen die je aangeleerd hebt door het systeem ter discussie, en blijf nieuwsgierig.

Tot slot

Anne is een zeer kundige, geduldige en krachtige voedingsdeskundige die écht diep gaat. Ze heeft me heel fijn ondersteund in het contact met de dierenarts en in het meedenken over welke testen handig waren om te laten doen. Anne denkt mee, is kritisch en kijkt echt holistisch. Ik ben heel dankbaar voor haar ondersteuning voor de paarden in onze sanctuary.

Woordje van Anne

Muis is helaas een voorbeeld van hoe het vaak mis gaat. Hij is, als konik, vrij geboren en daarna in een voor hem hel terecht gekomen. Anne kreeg hem als een gebroken paard. Je zou denken, vanaf dan gaat alles beter. Maar helaas is dit juist heel vaak niet de realiteit. Doordat er meer ruimte komt voor het welzijn, valt chronische stress steeds meer weg en gaan klachten zich juist uitten. Van kwaad tot erger. Ik noem dit vaak het sneeuwbal effect, de bal aan klachten gaat steeds harder rollen en wordt steeds groter. Niet omdat Anne het niet goed deed, maar omdat er zoveel processen haperde, waarbij een teveel aan cortisol de grote ondermijnende factor was geweest. De sneeuwbal is gestopt en begint langzaam te smelten voor Muis. En met de bewuste zorg van Anne, die hem respecteert en echt ziet, durf ik te zeggen dat er uiteindelijk maar een klein sneeuwballetje zal overblijven. En daarbij is tijd onze vriend.