Paardenverhalen

♥ Het verhaal van Yolanda over haar hartendief Misty, die ze echt op het nippertje bijna kwijt raakte aan hoefbevangenheid ♥

Hoe kwam ik bij Anne van Eqinful terecht toen ik het even niet meer wist?

Ik heb Anne gevonden via het internet, terwijl ik machteloos aan het zoeken was naar hulp bij hoefbevangenheid bij mijn shetlander Misty. Wij waren daar nog nooit mee in aanraking geweest en wisten totaal niet wat te doen.

Misty was er heel slecht aan toe door wat minder goede adviezen van dierenarts en hoefsmid. Na veel inlezen en met de input van Anne hebben we haar door het oog van de naald gekregen. Helaas wel met blijvende schade, een hoefkanteling in beide voorhoefjes.

Wie is Misty en waarom is ze mijn hartendief?

Misty is een heel lief, zacht en gevoelige shetlander, mijn hartendief. Ze is 10 jaar geleden in ons leven gekomen als maatje van mijn ruin Bolero.

Beide waren helemaal verzot op elkaar. Na het overlijden van Bolero, 28, heeft ze een nieuwe vriendin gevonden in onze Annabel waar ze nu alweer 7 jaar dikke maatjes mee is.

Ze is echt een heerlijke makkelijke pony. Wandelen tussen groot en klein verkeer, wassen, scheren, tandarts, alles zonder verdoving. Op 1 mei is ze 18 jaar geworden en we zijn blij dat we haar nog in ons leven hebben.

Vorig jaar was het advies van de dierenarts nog inslapen. Gelukkig geven wij niet zo snel op en zijn wij een tikkeltje eigenwijs door ons eigen gevoel te volgen.

Wat zag ik ineens in februari 2024 en waarom schrok ik zo?

Misty liep in februari 2024 van de een op de andere dag stijf en licht kreupel. Dat had ik in al die jaren nog nooit gezien bij haar, dus voor ons direct reden om de dierenarts te bellen.

Deze kwam dezelfde dag en dacht aan een hoefzweer, helaas nog niet rijp. Dus met vochtige lappen ingepakt en het advies was aankijken tot na het weekend.

Met de dag ging het slechter en na een week waren we het zat. De dierenarts kwam toch maar weer kijken na een paar keer contact te hebben gehad, dit keer een andere arts van de praktijk. Deze was binnen 10 minuten heel duidelijk dat het beeld sterk paste bij hoefbevangenheid. Advies was koelen, hooi weken, ondersteuning voor comfort en beweging op eigen initiatief in het zand.

Wat probeerden we daarna en waar liep ik tegenaan?

De hoefsmid durfde het niet aan, dus via via een andere. Die adviseerde om siliconen ijzers te maken voor demping. Vanaf dat moment werd het slechter en slechter, totdat we het heft in eigen handen namen en in contact kwamen met Anne.

Via een natuurlijke bekapper gingen de siliconen eronderuit. Misty kon op een gegeven moment alleen nog maar liggen en haar hele systeem leek van slag, het was een nachtmerrie.

Met de adviezen van Anne hebben we opnieuw keuzes gemaakt in wat bij Misty paste. We zijn gestopt met dingen waar ze duidelijk niet goed op reageerde en zijn verder gegaan met een aanpak die voor haar uitvoerbaar was, met onder andere hoefschoenen, aangepast voerbeleid en ondersteunende kruiden en supplementen. Die vrijdag was extra spannend, omdat de dierenarts had gezegd dat ik het aan mocht kijken tot na het weekend. Dag en nacht zat ik bij haar.

Uiteindelijk werd ze op maandagmiddag rustiger. In de weken daarna zag ik stapjes: de zwellingen onder haar buik namen af, ze begon langzaam weer te eten, drinken en kleine stukjes te lopen. Wat waren wij blij met die eerste paar meters die ze liep.

Hoe gaat het nu met Misty en hoe ziet ons leven er weer uit?

In de 1,5 jaar die er nu voorbij zijn is ze super opgeknapt. Ze loopt weer zonder hoefschoenen in onze paddock paradise en alleen als we gaan wandelen krijgt ze haar nikes aan.

Ze is netjes afgevallen, staat op geanalyseerd hooi, loopt goed aan de longe en naast de fiets, maar wandelen vindt ze het leukst. Zeker als ze af en toe een hapje gras mag pikken uit de berm.

We hebben alles gedaan wat maar enigszins kon ondersteunen, zoals lymfedrainage, bloedzuigers en heel veel hooi weken.

Van de eerdere medicatie heeft ze darm en maag gevoeligheid overgehouden, maar dat is nu gelukkig onder controle. Ondertussen is er een extra vriendin bij in haar eigen maat, Daisy.

De adviezen van Anne waren precies wat we nodig hadden om echt ook zelf te beslissen wat te doen en hoe. Ik hoop dat we zo door kunnen gaan en dat ze nog heel oud mag worden. Wij gaan nog even door met gewichtsbeheersing.

Wat heb ik geleerd over testen, hooi en de kleine details die het verschil maken?

Ze is op alles meerdere keren gecontroleerd en er waren geen aanwijzingen voor PPID of IR. In het verleden kreeg ze alleen graszaadhooi dat na testen uiteindelijk 9,3 procent suiker bevatte.

Via Anne heb ik een leverancier gevonden van weidehooi met maximaal 6 tot 7 procent. En buiten de kruiden en takken krijgen ze niets anders.

Wat wil ik andere pony en paardeneigenaren meegeven die dit herkennen?

Hou een open mind voor andere invalshoeken dan die standaard zijn. Blijf zelf goed nadenken en volg je gevoel.

Tot slot

Anne, ik zou niet weten wat Misty en ik zonder je gemoeten hadden. Dank je wel voor je adviezen, meedenken en je engelen geduld.

Zonder jou was ik mijn hartedief kwijt geweest.

Woordje van Anne

Misty… wat een intens proces was dat. Maart 2024, ik had Yolanda vrijwel dagelijks aan de telefoon. Waar ik normaal meer afstand houd, paste dat niet bij de situatie van Misty. Meerdere keren ging ze even vooruit en toch weer achteruit. En meerdere malen leek het uitzichtloos. Ondanks dat Yolanda haar beleid rondom haar paarden van tevoren echt niet slecht was. ze is zeker geen onbewuste eigenaresse. De grootste uitdaging bleek uiteindelijk haar maag, waar door alle pijnmedicatie enorme bijwerkingen ontstonden. helaas zie ik dit vaker. Het is ook een ongelooflijk moeilijke balans. Toch is ze er bovenop gekomen. En hoe, je zou ze eens moeten zien samen. Wat een liefde tussen mens en paard!